Ik ben Inge Overmeire en ik woon in Lokeren, samen met mijn beestenspul : 6 honden, 1 kat en twee pony's.

hoe het begon...

Ik zeg van mezelf altijd dat ik waarschijnlijk als halve hond ben geboren : al van heel jongsafaan had ik er een enorme klik mee, dit tot grote frustratie van mijn moeder want die wilde alles, behalve een hond in huis. Maar wat dacht je, die kwam er natuurlijk uiteindelijk toch : Hunter, een jachthond uit de Pyreneeën, de eerste van een hele rij. Mijn eerste hovawart Sieska kwam zo'n goede 20 jaar terug, midden de jaren '80.

Vele jaren later bekende mijn moeder dat ze zich nooit zo zou hebben verzet als ze had beseft hoé erg ik het hondenvirus wel had. Het was iedereen ondertussen wel duidelijk dat dit nooit meer zou veranderen : ik hoorde bij honden en honden hoorden bij mij.

en ondertussen...

...heb ik al een stuk leven achter de rug waarin dieren steeds de hoofdrol speelden. Eerst mijn diploma dierenarts gehaald, op verschillende plaatsen met en rond dieren gewerkt en daarna kwam het voor mij belangrijkste stuk : ruim 10 jaar heb ik een eigen konijnenbedrijf gerund, De Huppelhoeve, waar konijnen werden gefokt op een diervriendelijke 'scharrel'manier - daar komt dan ook mijn kennelnaam voor de hovawarten vandaan.

Ondertussen geef ik al een aantal jaren les in St.Niklaas aan de Hogeschool KaHo St.lieven, waar er maar één ding is dat ik nog liever doe dan vertellen over ziekten bij dieren : vertellen over gedrag van dieren en in het bijzonder over hondengedrag : dat is al mijn hele leven mijn grootste interesse.

wat vind ik belangrijk ivm. het fokken van honden?

Er zijn een aantal dingen die ik heel belangrijk vind, het één nog belangrijker dan het ander.

Dat je alleen fokt met een gezonde hond is een sine qua non en daar ga ik heel ver in - verder dan welke regel van welke rasclub dan ook : zo heb ik met mijn teefje Attack nooit willen fokken omdat ze als jonge hond een auto-immuunstoornis heeft gehad. Ondanks het feit dat ze daar gelukkig snel van genas en dat auto-immuunziekten niet erfelijk zijn is er wel een kans dat de gevoeligheid om ze te krijgen erfelijk is. Dat kleine beetje twijfel was voor mij genoeg om te beslissen dat er niet met haar zou worden gefokt.

De ouderdieren waarmee ik fok zijn uiteraard ook altijd nagekeken op HD (heupdysplasie) en erfelijke oogafwijkingen - mijn eigen teven worden ook gecheckt op ED (elleboogdysplasie) (onderzoek op ED wordt nog niet standaard uitgevoerd bij de meeste hovawarten).

Karakter vind ik minstens zo belangrijk als gezondheid : wat heb je aan een mooie, gezonde hond als je er op het gebied van karakter het ene probleem na het andere mee hebt? Vooral een stabiel, niet angstig karakter is van belang - karakter is voor een groot deel erfelijk bepaald, dus fokken met instabiele ouderdieren is om problemen vragen bij de pups.

Ook hier heb ik een teef die er het bewijs van is dat ik mijn eigen honden - hoe mooi en gezond ze verder ook zijn - heel kritisch bekijk op dat punt : zo is er om die reden met Vlam nooit gefokt. Voor mij is ze echt een schat van een hond, maar toch vond ik haar niet zelfzeker en stabiel genoeg om haar in te zetten voor de fok. 'Mijn kind, schoon kind' is in het geval van mijn honden echt niet van toepassing.

Schoonheid vind ik relatief gezien van minder belang. Ik fok wel naar een type dat mij bevalt (redelijk robuust, maar ook weer niet té zwaar) maar omgekeerd zal ik nooit een kampioene inzetten voor de fok puur en alleen omdat ze mooi is. Mijn uitgangspunt is niet het fokken van 'kampioentjes', maar van gezonde, karaktervolle honden die ook nog mooi zijn om te zien.

Verder fok ik ook maar sporadisch : mijn eerste nest is geboren in '91 en in het totaal heb ik nu (jan. 09) 7 nestjes gefokt - ik fok alleen als ik zelf weer een pup wil aanhouden.

mijn hondenfamilie

...bestaat momenteel (jan. 09) uit 6 stuks :

Vlam, de bijna-13-jarige 'moeder overste' van de roedel

Dropje, haar halfzusje van bijna 11

Attack, dochter van Dropje en bijna 7

Sette, dochter van Dropje en halfzus van Attack, bijna 6

Crunch, dochtertje van Sette, is net een jaar geworden

en dan nog Kwiebus, het herplaatser-vuilnisbakje

 vlnr. : Crunchje, Sette, Attack, Dropje en Kwiebus - en vooraan Vlammetje